Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2192 K.2012/9648

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/12/2010 tarih ve 2010/649-2010/846 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şirketle imzaladığı alt taşeronluk sözleşmesi gereğince dava dışı şirket lehine davalı banka tarafından 2.050.000 DEM tutarında teminat mektubunun muhatap müvekkiline verildiğini, karşı tarafın edimlerini yerine getirmemesi üzerine davalı bankaya teminat mektubunun tazmini için yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını, müvekkili tarafından teminat mektubundan doğan alacağın talep edilebilir olduğu ilişkin daha önce verilen mahkeme kararın onandığını ileri sürerek, 2.050.000 DEM’in karşılığı olan 1.048.148 Euro’nun tazmin talep tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamına göre, Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin kararıyla 650.199 DEM yönünden bankanın borçlu olmadığının tespitine karar verildiği, davacının 715.707 Euro tutarında teminat mektubunun tazminini istemekte haklı olduğu ve ilk tazmin talebinin 23.11.1994 tarihinde gerçekleştiği gerekçesiyle 715.707 Euro’nun 23.11.1994 tarihinden itibaren 3095 sayılı kanunun 4/a maddesinde tanımlanan faiz oranı ile ödeme günündeki karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.