Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2432 K.2011/5539

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/05/2008 gün ve 2007/166-2008/340 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.10.2010 gün ve 2008/14042 - 2010/9918 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki mevduat hesabında bulunan paranın tümünün Esbank İzmir Şubesindeki hesabına EFT yapılmasını talep ettiğini, hesapta bulunan 37.545.569.305 TL'nın davalı banka tarafından Esbank İzmir Şubesine EFT edilmediğini, ihtarnameye rağmen anılan miktarın davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, bu miktarın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın müzayaka halinde olması nedeni ile davacı dahil diğer hak sahiplerinin istedikleri miktarda yüksek faiz tahakkuk ettirilmek zorunda kalındığını, davalı bankanın zor duruma düşmesinden faydalanılarak gabin oluşturacak derecede aşırı faydalanma yoluna gidilmesinin batıl olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 23.11.2006 gün ve 2005/11036 E, 2006/12157 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı bankanın anılan dönemde hem piyasadan para toplayabilmek ve hem de mevcut hesaplardaki paraların çekilmesini önlemek, günlük ödemelerini karşılamak için müşterilerine normalin çok üzerinde faiz uygulamak zorunda kaldığı, bu durumda bankanın müzayaka halinde olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılarak, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.