KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/2695 E., 2013/3546 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2013
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret ( ... 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 04.11.2010 tarih ve 2009/684-2010/849 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen ....02.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilin de paydaşı olduğu davalı şirketin 02-04-2009 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında alınan bilânço ve kâr zarar hesaplarının kabulüne ilişkin 4 nolu, yönetim kurulunun ibrasına ilişkin 5 nolu kararının yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek,anılan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu genel kurul toplantısında 4 ve 5 nolu kararlara usulunce muhalefet şerhi bulunmayan davacının iptal davası açamayacağı gibi yasa ve ana sözleşmeye uygun olarak alınan kararların iptali gerektirecek nedenler de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin muhalefet şerhine ilişkin gerekçesi yerinde değil ise de; yazılı diğer gerekçenin yerinde bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/2695, K. 2013/3546, 26 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama