KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/2762 E., 2012/5810 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/09/2010 tarih ve 2008/712-2010/706 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankanın müşterisi olduğunu, davalı Bankada bulunan 5.403,00 TL'nın müvekkilinin rızası ve bilgisi olmaksızın internet üzerinden, bankanın Viranşehir Şubesindeki ...'ya ait hesaba aktarıldığını, paranın akıbetinin bilinmediğini, müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, davalının güvenlik tedbirlerini almakla mükellef olduğunu belirterek 5.403,00 TL'nın ve ticari ve manevi kişilğinin zarar görmesi, itibariyle 3.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının olaya kendi kusuruyla sebebiyet verdiği, müvekkiline izafe edilecek herhangi bir kusurunun olmadığı, müvekkilinin tüm önlemleri aldığı, uluslararası standartlara uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre bilirkişi raporunda %10 kusurlu olduğu belirtilmişse de, davacı tarafın kusurlu olduğu yönünde yeterli delil bulunmadığı, davalı Bankanın sunduğu internet bankacılığı hizmetinin gerektirdiği emniyeti almasının gerekmesine karşın bunu yerine getirmediği gerekçesi ile 5.403,00 TL'nın davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/2762, K. 2012/5810, 11 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama