Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2800 K.2012/9243

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2010 tarih ve 2010/103-2010/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait tanınmış TSE markasını,sattığı yangın tüplerinde, antetli faturalarında, tanıtım broşüründe,stikırlar üzerinde ve internet sitesinde marka sözleşmesi olmaksızın kullanarak marka hakkına tecavüz ve haksız rekabette bulunduğunu ileri sürerek, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespit ve men'i ile akdi ilişki olmaksızın hukuka aykırı kullanım nedeniyle TSE ürün belgelendirme yönergesi uyarınca şimdilik 9.440 TL maddi ve 47.200 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin üretici olmadığını, yangın tüplerinde kullanılan ve diğer firmalardan alınan yan ürünlerin TSE standartlarına sahip olduğunu, bunu göstermek için kendi ürünlerinin üzerine TSE markasının konulduğunu, tazminat hesabının davacı kurum yönergesine göre yapılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre,davalının belgesi olmadığı halde TSE markasını iş evraklarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde ve ürün üzerine yapıştırılan stikırlarda hukuka aykırı olarak kullanarak davacının TSE markasına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle, davalının markaya tecavüzünün tespit ve men'ine, 9440 TL maddi ve 4000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin fazlaya ilişkin kısmının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.