Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/2878 K.2012/9059

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 26. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2008 tarih ve 2006/307-2008/506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taşıma işi yapan müvekkilinin Ankara’dan Gaziantep’e taşınacak emtiayı davalı ...’a ait araç şoförü davalı ...’e teslim ettiğini, ancak varma yerinde emtianın eksik olduğunun anlaşıldığını, davalı ...’in de imzası olan tutanak düzenlendiğini davalıların eksik mal tutarı olan 11.481 TL’den sorumlu olduklarını ileri sürerek, bu meblağın 17.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının teslim ettiği malların içeriğine ilişkin tutanak bulunmadığını, varma yerinde Fahrettin tarafından imzalanan tutanağın gerçek olmadığını, 15.02.2006 tarihli irsaliyelerdeki imzayı da kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, varma yerinde eksik olan emtiaya ilişkin, davalı şoför Fahrettinin imzası bulunan ve kabul edilen, 17.05.2006 tarihli (sehven 17.05.2005) tutanak karşısında, eksik teslimat nedeniyle davalıların sorumlu bulunduğu, davalı ...’in yargılandığı kamu davasında 15.02.2006 tarihli belgelerdeki imzanın kendisine ait olmaması nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan beraat etse de kararın temyiz edildiği ve beraat kararının hukuk mahkemesini bağlamayacağı gerekçesiyle 11.477 TL’nin 17.02.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve faiz başlangıç tarihinin 17.02.2006 tarihi olarak gösterilmesi gerekirken 17.05.2005 tarihi olarak gösterilmesinin maddi hatadan kaynaklanmış olması nedeniyle, bu yanlışlığın mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.