Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/301 K.2012/9214

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/09/2010 tarih ve 2008/201-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “GARANTİ” ibareli çok sayıda tescilli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin de aynı ibareyi marka olarak tescil ettirmek için diğer davalı kuruma müracaat ettiğini, söz konusu müracaatın ilanı üzerine müvekkili tarafından yapılan itirazın, davalı kurumca nihai olarak reddedildiğini, ancak bu kararın hukuka uygun olmadığını, zira müvekkiline ait markalar ile başvuru konusu ibare arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğunu,

ayrıca müvekkiline ait markaların özellikle finans sektöründe tanınmış marka olmaları nedeniyle davalı şirket başvurusunun farklı sınıflarda dahi tescil edilemeyeceğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 2008-M-2557 sayılı kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde davalı şirket markasının sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum tarafından alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, müvekkilinin “Garanti” ibaresini 1. ve 5. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek için TPE'ye müracaat ettiğini, davacının markasının ise farklı sınıflara ilişkin olduğunu, ayrıca markalar arasında da ayırt ediciliği sağlayacak derecede şekil farklılıklarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu markanın tescil edilmek istendiği sınıflar ile davacı markaların tescilli olduğu sınıflardaki emtialar arasında bir ayniyet veya benzerlik bulunmadığı, davalı başvurusunun esas unsurunun ”Garanti” ibaresinden oluştuğu, davacı markalarının esas unsurunu da aynı ibarenin oluşturduğu, bu nedenle davacı markaları ile davalı markasının okunuş, yazılış ve görünüş bakımından birbirinden ayırt edilmeyecek derecede benzer bulunduğu,

davalı markasının son harfi olan “i” harfinin noktasının yeşil bir yaprak figürü olarak tasarlanmasının ayırt ediciliği sağlamaya yeterli olmadığı, aksine davacının Markalarında bulunan dört yapraklı yoncanın yaprakları davalı başvurusundaki tek yaprak görüntüsüne benzediği için ortalama tüketicilerin işaretler arasında çağrışım suretiyle bağlantı kuracağı, davacıya ait “Garanti” markasının 556 sayılı KHK m. 8/4 anlamında tanınmış marka statüsüne ulaştığı, davalı başvurusunun davacının tanınmış markasının toplumda yarattığı olumlu imajdan yararlanabileceği ve satışlarını bu suretle arttırabileceği, dolayısıyla haksız avantaj sağlayabileceği,

zira davacı markasının ülke genelinde yüksek oranda tanınmışlığa sahip olduğu, 556 sayılı KHK madde 8/4. maddesinde belirtilen toplumda belli bir tanınmışlığa ulaşmış markanın itibarına zarar verilmesi, markanın ayırt edici karakterini zedelenmesi veya markanın itibarından haksız bir yararlanma sağlanabilmesi şartlarının somut olayda gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK’nin 2008-M-2557 sayılı kararının iptaline, 2006/43215 sayılı markanın tümüyle hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.