Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3067 K.2012/7755

Hasımsız olarak görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.08.2010 tarih ve 2010/341-2010/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili derneğin 01.12.2009 tarihinde taşındığını, taşınma sırasında derneğe ait tüm defter ve belgelerin çuvallar içinde yeni adrese taşındığını, Sağlık Bakanlığı'na bağlı müfettişlerin 16.06.2010 tarihli yazıyla 2004-2010 arası yasal defter ve kayıtların ibrazını istediklerini, bunun üzerine 2004,2005, 2006,2007 ve 2008 yıllarına ait Dernek İşletme Defterlerine ve bir kısım fatura ve makbuzlara ulaşılamadığını, personel arasında yapılan araştırmada defterlerin ve belgelerin taşınma sırasında kaybolmuş veya çalınmış olabileceği sonucuna varıldığını belirterek sözkonusu defter ve belgelere ilişkin zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davacının tacir olmadığı gibi zayi olduğu bildirilen defterlerin de ticari defter olmadığından TTK'nun 68. maddesi uygulanamayacağı, ayrıca davacının taşınma işlemi sırasında gerekli özeni göstermeyerek defterlerin kaybına kendi kusuru ile yol açtığı, kusurlu olan kişinin ise TTK'nun 68. maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacının dernek olması nedeniyle tacir olmadığı ve zayi iddia edilen defterlerin de bu nedenle ticari defter sayılamayacağı davanın reddi gerekçelerinden biri olarak belirtilmiş olmakla birlikte TTK'nun 18. maddesi uyarınca, gayesine varmak için ticari bir işletme işleten derneklerin tacir sayılacağı hükmü karşısında bu gerekçe yerinde görülmemiş ise de, mahkemenin davacının taşınma işlemleri sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle defterlerin kaybına yol açtığı gerekçesiyle davanın reddine, dair hüküm tesisi usul ve yasaya uygun olduğundan kararın onanması gerekmiştir.