Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3074 K.2012/9099

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2010 tarih ve 2009/34-2010/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ......tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının 43'üncü sınıfta yer alan mallar yönünden “Tutkum Pastanesi” ibaresinin tescili için yaptığı başvuruya itirazının reddedildiğini, ancak “TUTKU” ibareli markanın ilk defa müvekkilince 1998 yılında tescil olunduğunu ve o tarihten bu yana kullanıldığını, markalar arasında benzerlik bulunduğunu, müvekkiline ait markaların karıştırılmasına neden olacağını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinin marka başvurusunun iltibas amacı gütmediğini, orta düzeydeki tüketicinin karıştırmasının mümkün olmadığını, davacı markalarının esas unsurunun “TUTKU” ibaresi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre davacıya ait markalarda TUTKU/M ibaresinin esaslı unsur olup, davalı şirketin başvuru markasındaki “Pastanesi” ibaresinin tamamlayıcı olduğu, bu anlamda markalar arasında ve davacı markalarındaki yiyecek ve içecekler ile başvuru markasındaki 43.01'deki yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerinin ilişkilendirmeye meydan verecek şekilde benzediği,

yiyecek ve içecek sağlanması hizmeti sunan bir iş yerinde Tutku Pastanesi markasını gören tüketicilerin, davacıya ait TUTKU markalarıyla irtibat kuracağı ve yiyecek içecekleri üreten şirket ile bunları sunan iş yerlerinin ortak köken sanma tehlikesinin bulunduğu, davalının bu yolla kendisine haksız bir imaj transferi sağlayabileceği, başvuru kapsamında kalan diğer 43'üncü sınıf hizmetlerinden geçici konaklama hizmetleri, huzurevi hizmetleri, hayvan bakım evleri hizmetleri yönünden ürünlerin benzer olmadıkları ve tescile engel bir halin bulunmadığı, davacının markalarının tanınmış oldukları kabul edilse bile,

yiyecek içecek maddeleri dışında kalan bu hizmetler arasında herhangi bir ilişki bulunmadığından ve markanın ayırt edicilik düzeyi dikkate alındığında KHK'nın 8/4 maddesinde sağlanan ilave korumadan yararlanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle TPE YİDK'nın kararının 43.01'deki yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri yönünden iptaline ve davalı şirketin markasının bu hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.