Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3082 K.2012/9764

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/10/2010 tarih ve 2009/289-2010/261 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2007/57585 sayılı ''POP MAX'' ibareli 30. sınıftaki emtialar yönünden marka başvurusuna müvekkili adına tescilli ''POP'' ve ''MAX'' esas unsurlu markalar gerekçe gösterilerek itiraz edilmiş ise de itirazın kısmen reddedildiğini, davacı başvurusu ile müvekkili markalarının benzer olup, davalı tescilinin müvekkili markalarındaki ''POP'' ve ''MAX'' ibarelerinin ayırtediciliğine ve itibarına zarar vereceğini, haksız kazanç sağlayacağını, işletmeler arasında bağlantı bulunduğu izlenimi uyandıracağını, müvekkilinin ''POP'' ibareli markalarının tanınmış marka olduğunu belirterek YİDK kararının iptaline, başvurunun tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markaları ile davalı başvurusu arasında iltibasa sebebiyet verecek derecede benzerlik bulunmadığını, ''pop'' ve ''max'' ibarelerinin yaygın kullanımı olup, tek başına esas unsur olamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacının ''POPMAX'' ibareli markasının bulunmadığını, farklı farklı markaların mevzuata aykırı şekilde benzeştirilmesinin kötüniyetli olduğunu, davacı markaları ile müvekkil şirket başvurusu kapsamındaki emtiaların farklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvurusunun davacı markalarındaki asıl unsurların bir araya getirilmesi ile oluştuğu, ayırt ediciliğin bir bütün olarak ''POPMAX'' ibaresinde yoğunlaştığı, davalı başvurusunun kapsadığı 30. sınıftaki tüm alt grupların davacının ''POP'', ''MAX'' ve ''MAXIMUS'' ibaresini taşıyan markalarının emtia listelerindeki mallar ile aynı veya aynı tür olduğu, davalı başvurusu ile davacı markalarının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, bu durumda 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesinde düzenlenen tescil engelinin varlığını tartışmanın sonuca etkili olmadığı, davalı başvurusunun kötüniyetli olduğuna dair bir bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve davalı TPE vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.