Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3161 K.2012/9697

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2008/399-2010/789 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının personel taşıması işinin müvekkili tarafından yapıldığını, ancak 2007 ve 2008 yılı personel taşıma hizmet alım tip sözleşmesinin fiyat farkını düzenleyen 15. maddesi gereği akaryakıt fiyat farkı alacağının davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek 73.924,16 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından hesaplanan miktarın hak ediş raporuna göre fahiş olduğunu, hak ediş raporunda tespit edilen miktarın davacıya ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, taraflar arasındaki sözleşmenin fiyat farkı ödenmesine ilişkin 15. maddesinin bu konuyu düzenleyen asıl mevzuat olan "24.12.2002 tarih 2002/5037 sayılı Kamu İhale Kanununa göre ihalesi yapılacak olan hizmet alımlarına ilişkin fiyat farkı hesabında uygulanacak esaslar" ile bu esaslarda değişiklik yapan 28.04.2004 tarih ve 7221 sayılı Bakanlar Kurulu kararlarının fiyat farkı başlıklı 7. maddelerine uygun olarak düzenlenmediği, her iki tarafın da Bakanlar Kurulu Kararına aykırı şartname ve sözleşme hükümlerine göre fiyat farkı hesabı yapıp yanlış hesaplamalar yapıldığının anlaşıldığı,

buna göre fiyat farkı ödenmesine ilişkin Bakanlar Kurulu Kararı eki esaslar ve işe ait şartname ve sözleşmedeki verilere göre davacıya ödenmesi gereken 2007 yılı için 5.121,96 TL, 2008 yılı için ise 33.155,74 TL olduğu gerekçesiyle 38.277.70 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.