Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3320 K.2012/10180

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/07/2010 tarih ve 2009/295-2010/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı Sofra A.Ş. nezdinde çalışmaktayken adı geçen şirket nam ve hesabına ve kendi sorumluluğunda olmak üzere diğer davalı ile yaptığı sözleşme ile insan kaynakları yazılım programı ve web portalı güncellemelerinin yaptırıldığını, bu yazılımda 5000'in üzerinde kişiye ait bilgilerin depolandığını, 31/05/2008 tarihinde danışmanlık sözleşmesi başlıklı sözleşmenin davalı Sofra A.Ş. ile davacı arasında yapıldığını ve bu sözleşme gereğince söz konusu yazılımın bedelsiz olarak davacıya devredildiğini daha sonra davacı ile diğer davalı şirket arasında bir hizmet sözleşmesi düzenlendiğini,

bu sözleşmeye göre söz konusu internet sitesindeki veritabanındaki bilgilerin üçüncü kişi veya kuruluşlar ile paylaşılmayacağının garanti edildiğini ancak daha sonra davalıların söz konusu internet sitesi ve yazılım içinde yer alan yaklaşık 5000 kişiye ait veritabanını silerek davacıya vermediklerini ileri sürerek, şimdilik 20.000 TL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 31/05/2008 tarihli sözleşmede devredileceği bildirilen “software” ibaresinin veritabanını kapsamadığının teknik değerlendirmelerden anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.