Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3502 K.2011/7171

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2009 gün ve 2006/732 - 2009/37 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.11.2010 gün ve 2009/4261 - 2010/12444 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından taşınan ve müvekkili şirketin antreposuna teslim edilen emtianın, 09.11.2001 - 23.05.2006 tarihleri arasındaki toplam ardiye ücretinin 22.915 Euro olduğunu, davalının, emtiayı sahibinin emir ve talimatı ile teslim ettiğini veya emtianın sahibi tarafından teslim alınabileceği hususunun kendisine bildirildiğini ispat edemediği sürece ardiye ücretinden sorumlu olduğunu ileri sürerek, 3.500 Euro’nun işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin unvan ve adresinin değiştiğini, davalının taşıma işi ile uğraştığını ve dava dışı Trend Tekstil San ve Tic.Ltd.Şirketi’ne ait olan mallara ilişkin evrakın adı geçen müşterilerine teslim edildiğini, davacının 6 yılın sonunda dava açmasının haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, taraflar arasındaki ilişkinin vedia sözleşmesin- den kaynaklandığı, bu sözleşme gereğince davacının ücret isteme hakkının olduğu, davacının antrepoda bekleyen emtianın tasfiyesine yönelik bir girişiminin bulunmadığı ve zararın azaltılması için gerekli olan yükümlülüğünü yerine getirmediği ancak bu yükümlülüğünü yerine getirmiş dahi olsa davalının emtiayı gümrük sahasından çekme yetkisinin bulunmadığı ve ancak idare nezdinde tasfiye işlemlerinin başlatılması konusunda girişimde bulunabile- ceği, bu durumda,

davalının ücret ödeme borcunun 80 günlük tasfiye süresi ile sınırlı olduğu ve ücretin de davacının fiyat listesinin esas alınması ile bulunabileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 678,32 Euro’nun 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince yürütülecek yıllık Euro faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.