Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3596 K.2012/9120

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/09/2010 tarih ve 2009/544-2010/436 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Adana şubesinde mevduat hesabında bulunan meblağdan 22.036,22 TL'nin 20.03.2001 tarihinde bilgisi dışında hesabından alındığını ve müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının bankada gecelik (O/N) işlemleri yaptığını, normalin çok üzerindeki oranda faiz aldığını, ödemelerde İstanbul Menkul Kıymetler Borsası ortalama faizinin esas alındığını, bunun üzerinde gerçekleşen faizin gabin nedeniyle istenemeyeceğini, ayrıca ahlaka aykırı olduğunu, bir yılda alınabilecek faizin bir gecede alındığını savunarak davanın reddini, karşı dava olarak ise, bankanın tenkise tabi tuttuğu kısmın BK'nın 20 ve 21. maddeleri uyarınca kısmi butlanla malul olduğunun kabulü ile davacıya 22.036,22 TL borçlu olunmadığının tesbitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararına uyularak, davalı-karşı davacı ... tarafından bankanın fona devri öncesinde davacı-karşı davalıya İMKB'nin gecelik ortalama faiz oranları (O/N) dışında fazladan faiz uygulanarak ödenen bedelin davacı-karşı davalı mevduatından kesinti yapılarak geri alındığı, bu miktarın bankanın fona devrinden önce tahakkuk ettirilen faiz miktarı ile aynı süreç için İMKB'nin günlük (O/N) repo faiz oranları uygulanmak suretiyle bulunan miktar arasındaki fark olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile davalı-karşı davacının davacı-karşı davalıya 22.036,22 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.