Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3700 K.2012/9830

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/12/2010 tarih ve 2010/156-2010/547 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğinin 25.04.2008 tarihinde karara şerh edildiğini ileri sürerek Federal Almanya Cumhuriyeti Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesinin 3 O 220/07 numaralı Gıyabi kararının ve masraflara ilişkin Masraf Tespit Kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının usulüne uygun olarak müvekkiline tebliğ edilmediğini, bu nedenle savunma haklarının kısıtlandığını, kararın gerekçeden yoksun olması nedeni ile Türk Kamu Düzenine aykırı olduğunu, davacının müvekkili şirketin ortağı olup verilen kararın TTK'nun 329 ve 405. maddelerine aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu kararın, davalıya doğrudan posta yolu ile tebliğ yoluna gidilmesi, davalının savunma hakkını kısıtlaması nedeniyle MÖHUK.'nun 54/c maddesi gereğince kamu düzenine aykırı olduğu, kaldı ki, MÖHUK'nun 50. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan söz edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.