Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3703 K.2011/5508

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/01/2008 gün ve 2006/267-2008/19 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.10.2010 gün ve 2009/13103 - 2010/9863 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kooperatif ortağı olup kooperatif üyelerinden, kura sonucu isabet eden dairelerin tapularının devri sırasında yönetim kurulu tarafından tapularının devrinin yapılabilmesi için ön şart olarak iki adet boş bono alındığını, bu senetlerin alınmasının ilgili Kanunda, anasözleşmede ve genel kurul kararlarında herhangi bir hüküm veya madde olmadığı için mutlak butlanla malül olduğunu, senedin geçersiz olmasına rağmen bir an için geçerli olduğu düşünülse bile senedin alınmasına neden olan taahhütnamenin 3. maddesinde belirtilen koşulların oluşmadığını,

müvekkilinin borcu olmadığı halde boş bonolardan birisinin doldurularak icra takibine girişildiğini ileri sürerek, Antalya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2006/7534 sayılı icra dosyasına konu olan 03.03.2004 tanzim, 30.05.21006 vade tarihli (139.140,00) YTL bedelli senetten dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, %40 kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi ile %40 tazminatın tahsilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile davacının Antalya 7. İcra Müdürlüğü’nün 2006/7534 E sayılı takip dosyasının dayanağı olan bonodan dolayı takip tarihi itibariyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 07.10.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.