KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/3725 E., 2012/11741 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2009/798-2010/949 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, uzun süredir ortağı olmasına rağmen müvekkilinin davalı şirketten kar payı almadığını, şirket kayıtlarını ve defterlerini incelemek ve uzman kişilere inceletmek konusunda talepte bulunmasına rağmen bu taleplerinin şirket müdürleri tarafından reddedildiğini, şirketin kötü yönetimden dolayı zarara uğratılması yönünde kuvvetli şüpheler bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirketin mali müşavir tarafından denetlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının şirket ortaklığından çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketin ortağı olduğu, davalı şirkette ortak sayısı yirminin altında olduğundan yönetici olmayan ortakların şirketi denetleme haklarının bulunduğu, davacının uzmanlığı olmadığı için denetimin bir uzman tarafından yapılabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin davacının belirleyeceği bir yeminli mali müşavir tarafından denetlenmesine izin verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/3725, K. 2012/11741, 3 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama