Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3820 K.2011/7318

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 gün ve 2008/181 - 2008/599 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.01.2011 gün ve 2009/7632 - 2011/613 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Antalya, Merkez, Arapsulu Mah. 4035 ada, 6 parsel, 11 ve 15 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, bu yerleri dava dışı ... ve ...'a sattığını, bu kişilerin davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisine borcun ödeneceğine dair taahhütname verdiğini, toplam 229.000 YTL alacağından 200.000 YTL'nın ödendiğini, ihtarnameye rağmen taahhüt edilen rakamın ödenmediğini ileri sürerek, 29.500 YTL'nın ihtar tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ..., ...ve ...'ın bankalarından konut kredisi kullandığını, davacının iddia ettiği yazıda, bu üç kişinin satın alacakları konutlara istinaden 300.000 YTL kredi tahsis edildiği, tapuda ipotek işlemlerinin gerçekleşmesinden sonra davacıya ödeneceğinin belirtildiğini, davacıya ... ve ...'ın kullandığı kredi nedeniyle ödemede bulunulduğunu, oysa ...'ın davacıdan taşınmaz satın almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı bankanın yazısının bilgilendirme amacı taşıdığı, taahhüt veya teminat niteliğinde olmadığı, ...'ın taşınmazı davacıdan almadığı, davacının ... ve ...'a sattığı taşınmazlar nedeniyle kredi bedelini aldığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.01.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.