Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/3978 K.2012/10831

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/09/2010 tarih ve 2008/640-2010/584 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın Samsun Şubesi’nde hesabı bulunduğunu, Körfez Vergi Dairesi’nin yazısı gereğince hesabındaki paraya haciz konulduğunu, bankanın hesapta bulunan 9.625,11 TL’nı Vergi Dairesi hesabına aktardığını, bu tarihten sonra müvekkilinin hesabında 207.355 TL biriktiğini, ancak bankanın bu parayı gecikme ile 29.02.2008 tarihinde Vergi Dairesi hesabına gönderdiğini, bu nedenle 15.878,59 TL gecikme faizi ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, şimdilik 6.500 TL’nın davalıdan 26.03.2008 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

Davalı vekili, vergi dairesinin yazısında bundan sonra biriken paraların hesaplarına gönderilmesinin belirtilmediğini, bankanın böyle bir mükellefiyeti olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bankanın hesapta biriken ve bloke edilen paraları 4 ay sonra Vergi Dairesi hesabına aktardığı, bu şekilde ileriye yönelik olarak yapılan haczi kabul ettiği, böyle bir durumda bankanın Vergi Dairesi ile temas kurarak bloke edilen paraları hesapta bekletmek yerine ilgili yere intikal ettirmesi gerektiği, davacının ise vergi borcunun hangi aşamada olduğunu takip etmediği, bankadaki mevduatın Vergi Dairesine intikal edip etmediğini araştırmadığı bu nedenle davacının ¾, bankanın ¼ oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.969,64 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.