Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4310 K.2012/12186

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.01.2010 tarih ve 2007/188-2010/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkilinin davalı ile imzaladığı taşıt sözleşmesi gereğince kendi araçları ile davalı adına yurtdışı nakliye işi yaptığını, takibe konu faturalarda belirtilen toplam 26.700 TL taşıma ücretinin davalı tarafından ödenmediğini, başlatılan takibin de davalının itirazıyla durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacının araçlarının kullanma hakkını sözleşmeyle davalıya devrettiğini,dava konusu edilen taşımaların bu araçlarla davalı adına gerçekleştirildiğini, faturalardan takiple birlikte haberdar olunduğunu, davalının alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma, toplanan kanıtlar,benimsenen 24.09.2009 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükü kendisinde bulunan davacının taşımayı kendisinin yaptığını ve ücretini alamadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı iddia olunan navlun alacağının tahsiline ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak,yukarıda yapılan özeten de anlaşılacağı üzere, C2 yetki belgesine sahip olmayan davacının araçlarının yurtdışı taşıma işinde kullanıldığı çekişmesizdir.Taraflar arasında imzalanan sözleşme ise yetki belgesinin kullandırılmasına ilişkin bir sözleşme olup, sözleşmede belirtilen bedel harca esas değer olarak gösterilmiştir.Davacının araçlarının taşıma işinde kullanıldığı sabit olduğunu göre, bedellerinin ödendiğinin ispat külfeti davalıya aittir.Bu itibarla, mahkemece, taşıma bedelinin miktarında çekişme bulunması halinde bunun bilirkişi maarifetiyle tespiti ile, ödendiğini kanıtlama yükünün davalıya yükletilmesi suretiyle uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, gereksiz yeminin yerine getirildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.