KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/446 E., 2011/4448 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2007 gün ve 2007/88-2007/378 sayılı kararı onayan Daire’nin 2008/4470 - 2010/536 gün ve sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirkete ait Tekfenbank A.Ş.
Beylikdüzü Şubesi’nden verilme 19.750,00 YTL’lık 06.11.2006 tarihli çekin, dava dışı ve şirket muhasebeciliğini yapan Arif Gürbüz tarafından keşide edildiğini, oysa bu şahsa çift imza ile kambiyo senedi düzenleme yetkisi verildiğini, davacı şirket ile davalı arasında müvekkilinin davalıya borçlanmasını gerektirecek hiçbir ticari işlem ve eylem gerçekleşmemiş olmasına rağmen şirket muhasebecisinin davalı adına tek imza ile çek keşide ederek emniyeti suistimal suçunu işlediğini, anılan çekten dolayı temel ilişkide davalıya borçlu olunmadığını ileri sürerek,
çekten dolayı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, 16.10.2006 tarihli dilekçesi ile çek bedelinin 3.kişiye ödenmiş olması nedeniyle 24.683,50 YTL’nın faiz ve % 40 tazminatı ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı davanın reddi ile % 40 tazminata hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 19.01.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/446, K. 2011/4448, 15 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama