Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4549 K.2012/9840

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2011 tarih ve 2010/88-2011/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette muhasebeci olarak çalıştığını, yanlış kayıt tutarak ve görevini ihmal ederek şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek, 8.287,20 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı şirketin kadrolu elemanı olmayıp dışarıdan hizmet veren mali müşavir olduğunu, zararın şirket müdürünün görevini yerine getirmemesi sonucu oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin mali müşavirlik ve muhasebe işlerinin davalı tarafından yapıldığı, bilirkişi raporunda davalının ihmali sonucu ödediği iddia edilen alacak kalemlerinin davacı şirket yetkililerinin ihmali ve eksik bildirmesi sonucu oluştuğunun ve davalının sorumlu olmadığının bildirildiği, Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tahkikat sonucuna göre oluşan zararda davalının ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.