Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4665 K.2012/11530

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 tarih ve 2010/179-2010/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, rızası ve imzası bulunmadan davalı banka çalışanı, ihbar olunan tarafından çekilen 10.000.000.000-TL. alacağının 09.01.2001 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anılan hesaba banka kaynağı kullanılarak kasadan havale yapıldığını ve hazine bonosu alındığını, daha sonra kasanın tutturulması için bu işlemin iptal edildiğini, hesaba gönderilen paranın gerçek bir para yatırma olmayıp, banka kaynakları kullanılarak yapılan fiktif bir işlem olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk karar ile, bozma ilamına uyularak verilen davanın kabulüne ilişkin ikinci karar Dairemizce bozulmuş; mahkemece Dairemizin son bozma ilamına dayanılarak, davalı banka çalışanı ihbar olunan ...’ın, fiziken para alma ve ödeme yetkisi ve davacının yazılı havale talimatı ile nakit girişi olmaksızın bilgisayar ortamında geçici kasa açığı meydana getirmek suretiyle kasa hesabı kullandığı ve daha sonra ters kayıtlı işlem ile kasa açığının kapatılarak banka muhasebe kayıtlarında mutabakat sağlanıldığı, davacı tarafından bankaya yatırılmış gerçek bir mevduat olmaması nedeniyle davacının davalı bankadan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka nezdinde bulunan hesabından, davacının izni olmadan çekilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce verilen 24.03.2008 tarihli, 2004/263 Esas, 2008/22 Karar sayılı karar ile, davacı/müşteki Atilla Güneşçalan ile dava dışı müştekiler Eşref Şener ve ...'in şikayeti üzerine, davalı banka çalışanı olan ve eldeki davada ihbar olunan olarak gösterilen ... hakkında, “bankacılık faaliyetinden kaynaklanan zimmet” suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuşsa da verilen cezanın kesinleşip kesinleşmediği dosya içeriğinden anlaşılamamıştır.

eza mahkemesince verilen karar gerekçesinde ve bu karara esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, ihbar olunan/sanık ...'ın, zimmet suçunu işlediği, davacı ile birlikte dava dışı diğer iki müştekinin hesaplarında yapılan işlemlerin çoğunun fiktif olduğu, bir kısmının ise gerçek işlemler olduğu açıklanmıştır. Bu durum karşısında, gerek ceza mahkemesindeki belirlemeler ve gerekse de eldeki dosyada toplanan deliller gözetildiğinde, mahkemece, ceza dosyasının celbi ile cezalandırma kararının kesinleşmesinin beklenilmesi ve ceza mahkemesinin mahkumiyet kararının hukuki sonuçlarının BK'nun 53. maddesi çerçevesinde dikkate alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.