Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/4694 K.2012/11646

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.12.2010 tarih ve 2003/124-2010/681 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Denizli’de elektrik enerjisi üretimi yapan kojenerasyon santralinin davalı sigorta şirketine makine kırılması poliçesi ile sigortalandığını, 2 adet makinenin hasarlandığını, ekspertiz raporunda makine hasarının 175.980,59 TL, kar kaybının 32.876,71 TL olduğunun tespit edildiğini ancak davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL hasar bedelinin 10.01.2002 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, ıslah dilekçesi ile kar kaybı sebebiyle oluşan zararlarının da tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, radyatördeki hasarların kullanma talimatına uygun davranılmaması nedeniyle meydana geldiğini, garanti kapsamında olmadığını, genel şartların 10. maddesine göre de sigortalının sigorta konusu makine ve tesislerin emniyeti ve korunması için gerekli dikkat ve ihtimamı göstermesi gerektiğini, fiziki infilak nedeniyle de teminat bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, 1. makinedeki hasarın işletme personelinin kullanım talimatına aykırılığından kaynaklanan işletmeye ait kusur olduğunu, poliçe özel şartları gereğince sigorta teminatı kapsamında olmadığını, 2. makinedeki hasarın gerekli önlemler alınmadığından tesisten kaynaklandığını ve teminat kapsamında kaldığını, 1. makinede meydana gelen zararın ise 153.182,24 TL, 2. makinedeki zararın 12.677,71 TL olduğu, 56.743,15 TL kar kaybının her iki makine arasında eşit oranda pay edilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davanın kabulüne, 1.000 TL tazminatın 14.08.2002 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.