KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/483 E., 2012/1878 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.11.2010 tarih ve 2010/451 - 2010/546 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 24.04.2006 tarihinde müvekkilinin bilgisi ve onayı dışında davalı bankadaki hesabından bir miktar paranın internet bankacılığı yolu ile davalı bankanın farklı bir şubesindeki dava dışı ... hesabına aktarıldığını, talep edilmesine rağmen davalı bankaların zararı karşılamayı kabul etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin hesabından aktarılan 11.400,25 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin internet bankacılığı sisteminde her türlü güvenlik önleminin alındığını, davacının hesabından doğru şifre girilerek işlem yapıldığını, şifrenin korunmasının müşterinin sorumluluğunda olduğunu, zararın oluşmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şifre ve parola gibi kişisel bilgilerinin kusuru ile ele geçirildiğiin davalı yanca kanıtlanamadığı, zararın bankaca yeterli güvenlik önlemi alınmamasından kaynaklandığı, bu nedenle davalı bankanın kusurlu olup, davacı şirketin hesabından çekilen paradan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/483, K. 2012/1878, 14 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama