Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5263 K.2012/10827

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/05/2010 tarih ve 2008/320-2010/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki hisselerini davalılara devrettiğini, devirden önce 16.11.2007 tarihli protokol düzenlendiğini, davalıların protokolün 4. maddesine göre banka kredi taksitlerini ödemediklerini, davacının iki taksit tutarı 866 TL'ni bankaya yatırmak zorunda kaldığını, yine protokolün 5. maddesine göre 20.000 TL ödemeleri gerekirken 1.000 TL eksik ödeme yaptıklarını, müvekkilinin edimlerini eksiksiz yerine getirdiğini, protokolün 7. maddesinde edimini yerine getirmeyen tarafa 60.000 TL cezai şart öngörüldüğünü ileri sürerek, toplam 61.866 TL'nin davalılardan avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının şirketten ayrılırken bilgisayar programına zarar verdiğini, bu nedenle davacının bilgisi dahilinde 1.000 TL eksik ödeme yaptıklarını, ihtirazı kayıt öne sürmeksizin parayı bankadan çektiğini, cezai şart talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, cezai şart istemi dışındaki taleplerin davalının kabulünde olduğu, davacının 19.000 TL ödemeyi teslim alırken ceza isteme hakkını saklı tutmadığı, hiçbir ön koşul öne sürmediği, bu durumda Borçlar Kanunu'nun 158/2. maddesi uyarınca ceza koşulu isteme hakkından vazgeçmiş sayılacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, cezai şart isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.