Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5310 K.2012/10455

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.02.2011 tarih ve 2010/384-2011/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan yağ cinsi emtianın, alıcıya ulaştırılmak üzere davalı Logaktif A.Ş.'nin işleteni, diğer davalı ...'ın da sürücüsü olduğu ... plakalı çekici tarafından çekilen ... plakalı yarı römorka yüklendiğini, ancak meydana gelen kaza sonucu araçta bulunan sigortalı emtianın zarar gördüğünü, kazanın meydana gelmesinde araç sürücüsünün kusurlu bulunduğunu, 18.425 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 18.220 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin ve diğer davalı ...'ın ikamet adreslerinin İstanbul olması nedeniyle öncelikle yetki yönünden davanın reddine karar verilmesini, ayrıca rücuan tazminat şartlarının da oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... tarafından sigortalanan yemeklik yağların davalı Logaktif A.Ş.'nin işleteni ve davalı ...'ın sürücüsü olduğu ... plakalı çekici tarafından çekilen ... plakalı römorka yüklendiği, 31.07.2009 tarihinde aracın Sakarya yakınlarında trafik kazasına karıştığı ve araçtaki yağların yola döküldüğü, kazanın meydana gelmesinde sürücü ...'ın %100 kusurlu olduğu, kaza sonrasında davacı ... tarafından 09.04.2010 tarihinde sigortalıya 18.223,50 TL ödeme yapıldığının anlaşıldığı, davalıların meydana gelen zarardan araç işleteni ve sürücüsü olarak müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma akdinden kaynaklandığı iddia olunan tazminatın tahsili için TTK’nun 1301. maddesi uyarınca halefiyen açılmış, mümeyyiz davalı ise yetkili mahkemenin ikametgahı mahkemesi olan Şişli Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Dava, sigortalıya halefiyen açıldığından ve uyuşmazlık da taşıma akdinden kaynaklandığından dava, HUMK’nun 9. maddesi uyarınca davalının ikametgahı olan genel yetkili mahkemede, aktin ifa yeri İstanbul mahkemelerinde veya kazanın meydana geldiği yer mahkemesinde açılabilir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 10. maddesi uyarınca akdin vuku bulduğu yer mahkemesinde dava açılabilmesi için davalı veya vekilinin dava sırasında orada bulunması gerekir. Davada bu son halin varlığı iddia ve ispat edilmediğinden, akdin vuku bulduğu yer mahkemesi olan Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi davayı görmeye yetkili değildir. Bu itibarla, mahkemece dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar vermek gerekirken uyuşmazlığın esasına girilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.