Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5422 K.2012/11168

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2010 tarih ve 2009/171-2010/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete konut paket sigorta poliçesi ile sigortalı gayrimenkulün 09/07/2008 tarihinde yan tarafında bulunan inşaat çalışmaları sebebiyle meydana gelen yer kayması sonucu hasarlandığını, müvekkili tarafından sigortalısına 02/01/2009 tarihinde 79.296,00 TL ödemede bulunulduğunu ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayla ilgili olarak müvekkili aleyhine tazminat davası açıldığını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davacı tarafından sigortalısına ödenen 79.296,00 TL'nın dava açıldıktan sonra tahsil edildiği, davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle ana paraya ilişkin hüküm oluşturulmasına yer olmadığına, 1.100,00 TL maktu avukatlık ücretinin davalıdan tahsiline, diğer hususların reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı vekilinin imzalı beyanı ile davaya sadece vekâlet ücreti ve yargılama giderleri bakımından devam edilmesini istemiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Mahkemece delillerin toplanmasından sonra davalının yapmış olduğu ödeme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğine göre AAÜT'nin 6. maddesi uyarınca nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.