Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5449 K.2012/16570

Taraflar arasında görülen davada Giresun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2009 tarih ve 2006/379-2009/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Gıda Ltd. Şti. ve Ekincioğlu Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, davalı yüklenicilere ait işçilerin müvekkiline ait işletmede çalışırken işletmenin devri nedeniyle iş akitlerinin feshedildiğini, işçiler tarafından açılan kıdem ve ihbar tazminatı alacağına ilişkin davalarda tazminata hükmedildiğini ve müvekkili tarafından hükmedilen tazminatların işçilere ödendiğini, yapılan bu ödemeden davalı işverenlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 28.523,93 TL’nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Davalılardan Gökhan İnşaat Ltd.Şti. ve Nursan Nakliyat Ltd.Şti. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 32,45 TL’nin davalı ... Ltd.Şti.’den, 158,28 TL’nin Nursan Nakliyat Ltd.Şti.’den 1.325,65 TL’nin davalı Kahvecioğlu Gıda Ltd.Şti.’den, 512,57 TL’nin Mehmet Canikli’den, 1.090,50 TL’nin Gismap İnşaat Ltd.Şti.’den, 1.367,57 TL’nin Gökhan İnşaat Ltd.Şti.’den 1.009,85 TL’nin ...’dan ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılardan ... Gıda Ltd.Şti. ve Ekincioğlu Gıda Ltd.Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, iş akdi feshedilen işçilere davacı tarafından mahkeme kararına dayalı olarak ödenen kıdem ve ihbar tazminatları ile fer’ilerinin davalı alt işverenlerden faiziyle birlikte rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davaya konu işçilerin iş akitlerinin davacıya ait işletmenin özelleştirilmesi nedeniyle feshedilmiş olmasından dolayı ihbar tazminatı, yargılama giderleri ve faizlerinden davalı alt işverenlerin sorumlu olmadığı,

davalıların sadece işçileri çalıştırdıkları süre için kıdem tazminatından sorumlu oldukları belirtilmiş ise de, tarafların kabulünde olan “İşçilik İhaleleri İçin Genel İdari Şartname”nin 14.1.0. maddesinde “Bugün ve ileride çıkacak yasa ve yönetmeliklerde doğabilecek yüklenici işçilerine ait her türlü hak ve vecibelerin yüklenici tarafından ödeneceği ve işlememize yüklenici işçilerine ait her hangi bir yük geldiğinde yüklenici firmaya rücü edilecektir.

Bu hususta doğabilecek her türlü hukuki mali ve cezai yükümlülük yükleniciye aittir.” hükmü düzenlenmiş olup, anılan hüküm gereğince davalı alt işverenler iş akdine son verilen işçilerin kendilerinde çalıştıkları dönem için ihbar ve kıdem tazminatı ile yargılama gideri ve faizlerinden sorumludurlar.

Bu itibarla mahkemece, davaya konu işçilere ödenen kıdem ve ihbar tazminatı iş akitlerinin sona erdiği tarihteki son ücrete göre hesaplanmış olması nedeniyle davacının işçilere kıdem ve ihbar tazminatı olarak ödediği miktarı davalı alt işverenlerden kendi sürelerine isabet eden miktarla sınırlı olmak üzere talep etme hakkı bulunmakta olup, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile bu tazminatlara isabet eden faiz ve yargılama giderleri karşılığı yaptığı ödemelerin davalı alt işverenlerin işçileri çalıştırdıkları sürelere isabet eden kısmının hesaplanmak suretiyle davalı alt işverenlerin kıdem ve ihbar tazminatlarına ilişkin sorumluluklarının tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, HUMK.nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL.sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, bu miktar 2010 yılı için 1.430,00 TL’dir. mümeyyiz davalıların her biri için mahkemece hükmedilen tazminat miktarı yukarıda anınla madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.