Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5600 K.2012/12343

Taraflar arasında görülen davada Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2010 tarih ve 2009/239-2010/591 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı sigortalısına ait aracın çalındığı ve sonrasında suçta kullanıldığı için müsadere edilerek davalının işlettiği otoparka konulduğunu, aracın kasko bedelinin dava dışı sigortalısına müvekkilince ödendiğini, yapılan yargılama sonucu aracın müvekkiline teslimine karar verildiğini, müvekkili tarafından dava konusu aracın teslimi istendiğinde davalının 17.000 TL otopark ücreti talep ettiğini, müvekkili ile davalı arasında akdi ilişkinin olmadığını ve müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını iddia ederek dava konusu aracın bedelsiz olarak teslimini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, dava konusu aracın konulduğu otoparkın müvekkiline ait olmadığını, davanın husumet sebebiyle reddi gerektiğini, aracın yediemin ücreti ödenmediği için BK madde 479 uyarınca otopark işletmecisinin hapis hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, dava konusu aracın kolluk tarafından müvekkiline yediemin sıfatıyla teslim edildiğini, müvekkilinin yedieminlik ücretini davacıdan talep etmediğini, yedieminlik ücreti mukabilinde BK 476 ve 482 maddeleri uyarınca hapis hakkını kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davanın husumet yönünden reddine, birleşen dosyada ise, davalının hapis hakkını kullandığı, araç malikinin otopark ücretinden sorumlu olmamasının otopark sahibinin hapis hakkını kullanmasını bertaraf etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.