KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/5678 E., 2012/13143 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/11/2010 tarih ve 2007/392-2010/647 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından internet aracılığıyla müvekkilinin bilgisi ve rızası hilafına 21.200,00 TL'nin üçüncü kişi hesabına aktarıldığını, ihtar tebliğine rağmen bankanın parayı müvekkilinin hesabına yatırmadığını ileri sürerek; 21.200,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin gerekli önlemleri aldığını, kusuru bulunmadığını, aksine davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı bankanın güvenlik önlemleri uygulamalarını internet bankacılığı sistemine uyarlamaması sebebiyle davacının oluşan zararının meydana gelmesinde kusurlu ve sorumlu olduğu, davacının şifresini koruma yükümlülüğüne uygun davranmadığı ve müterafik kusurlu olduğu savunmasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile, 21.200,00 TL'nin 03/10/2005 olay tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/5678, K. 2012/13143, 12 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama