Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/5754 K.2012/11152

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2010/565-2011/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalıya ödeme yaptığını ancak daha sonra davalının geri ödeme yapmaması üzerine Almanya’ da dava açtıklarını beyanla Federal Almanya Bielefeld Eyalet ( Asliye Hukuk ) Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’ nin 19 O 21/07sayılı dosyasında verilen 04.11.2008 tarihli kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili tenfizi istenen ilamın MÖHUK’ nun 54. Maddesine uygun olmadığını, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisinin bulunduğunu, kararın kamu düzenine aykırı olduğunu, şayet Türkiye’ de davayı açsaydı davanın reddedileceğini bildiği için davacının Almanya’ da dava açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının mahkemeye usulünce çağrıldığı ve kararın davalıya tebliğ edildiği için MÖHUK 54/1/ç bendine aykırılık olmadığı, Almanya ile Türkiye arasında karşılıklı ikili anlaşma olmamakla beraber Türk Mahkemeleri kararları Almanya 'da tenfizi mümkün olduğundan fiili uygulamanın mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Federal Almanya Bielefeld Eyalet ( Asliye Hukuk ) Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’ nin 19 O 21/07 sayılı dosyasında verilen 04.11.2008 tarihli kararın tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle, bu davalarda maktu harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulması gerekmiş ise de, kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.