KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/5796 E., 2012/16572 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2012
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2010 tarih ve 2009/410-2010/471 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının dava dışı OYAK’ın çalışanı iken sahte imzalar ile bu kurum hesaplarından para çektiğini, anılan kurum tarafından açılan dava sonucu müvekkilinin 57.629,53 TL ödemek zorunda kaldığını, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 57.629,53 TL asıl alacak, 43.653,18 TL işlemiş faiz, 2.182,66 TL BSMV ve 182,70 TL masraf olmak üzere toplam 103.648,07 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 103.465,37 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, HUMK.nun, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. madde hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000.000.000 TL.sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, bu miktar karar tarihi olan 08.12.2010 için 1.430,00 TL’dır. Mahkemece reddedilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/5796, K. 2012/16572, 18 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama