Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6006 K.2012/11922

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/10/2010 tarih ve 2009/475-2010/2237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince nakliye sigorta poliçesiyle sigortalanan emtianın davalı tarafından taşınması esnasında zayi olması nedeniyle sigortalısına ödeme yapıldığını ileri sürerek, 2.150,76 TL’nın 01/12/2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin asıl taşıyıcı firmanın acentesi olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu 100 adet konektör bedeli olan 1.559,00 USD ile 9,64 USD nakliye bedeli olmak üzere toplam 1.568,64 USD karşılığı olan 2.150,76 TL'nın 01/12/2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.