KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/6212 E., 2012/1503 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
.
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2010 tarih ve 2009/1911-2010/479 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 10.10.2008 vade tarihli 2.193,00 TL bedelli senet kapsamında davalıdan alacaklı olduğunu, senede istinaden icra takibi başlatılmış ise de, davalı şirket yetkilisi tarafından imza itirazında bulunulduğunu ve Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2008/1004 E. Sayılı dosyası kapsamında takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek senet kapsamında şimdilik 1.000,00 TL alacağın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, senetteki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmayıp, Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi nezdinde görülen davada imza incelemesi yapılarak bu durumun tespit edildiğini ve takibin durdurulmasına karar verildiğini, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, senetteki imzaya itiraz edilmiş ise de, imzanın davalı şirket temsilcisine ait olduğunun hüküm kurmaya elverişli ve yeterli 02.02.2012 tarihli bilirkişi heyet raporunda tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/6212, K. 2012/1503, 7 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama