Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/625 K.2012/6826

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.09.2010 tarih ve 2008/185-2010//648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 15.03.2001 tarihinde TMSF ye devredilen Türkiye İktisat Bankası TAŞ nin Bilkent Şubesindeki hesabında bulunan 598.794,09.-TL nin 19.03.2001 tarihinde müvekkili tarafından çekilmek istendiğinde hiçbir gerekçe göstermeksizin hesaptaki paradan 20.086,75.-TL nin haksız ve hukuka aykırı şekilde kesildiğini, müvekkili aleyhine yapılan bu kesintinin mevduat faizi kesintisi olmayıp ana paradan yapılan haksız ve hukuka aykırı kesinti olduğunu ileri sürerek, şimdilik 6.000,00.-TL nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi oranı ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı mevduatına % 3033'e varan oranlarda faiz uygulandığını, bu yüksek faiz oranlarının, IMKB ortalamaları üzerinde kalan fahiş kısmının davacıya ödenmemesi yoluna gidildiğini, bankanın TMSF'ye devrinden sonra devirden önceki tarihlerde O/N mevduat hesaplarında normalin dışında çok yüksek oranlarda faizlerin verildiğinin saptandığını, gabin teşkil eden ve BK'nun 20'nci maddesi anlamında geçersiz olan fahiş kısmın kısmi butlanla malul olduğu düşüncesi ile İMKB ortalaması ile müşteriye verilen faiz arasındaki fahiş farkın ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bankanın davacı ile faiz anlaşması yaptığı tarihte müzayaka halinde olduğu, mudinin, bankanın müzayaka halinde iken uygulamak zorunda kaldığı fahiş faiz oranı nedeni ile aşırı yarar sağladığı, uygulanan faiz oranlarının ekonomik gerekliliklere uygun olmadığı, bu nedenle BK'nun 21.maddesinde belirtildiği üzere ivazlar arasında açık bir dengesizlik olduğu, gabinin objektif ve subjektif unsurlarının gerçekleştiği, bankanın dar ve zor durumda kaldığı,

ekonomik kriz döneminde güç durumda olan bankanın müzayaka halinde iken edimler arasındaki açık nispetsizlik bulunması nedeni ile akdi fesih hakkına sahip olduğu, davacı mudiye ödeme yapılırken emsal faiz oranları esas alınarak faiz hesaplaması yapılıp fahiş olarak kabul edilen faiz tutarından kesinti yapılmasının yasal olduğu, davacıya ana para ve emsale göre belirlenen işlemiş faiz tutarının ödendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.