Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6301 K.2012/14371

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2009 tarih ve 2009/26-2009/532 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı Akademik Asansör AŞ'den alacağı bulunduğunu,bu alacaklarının tahsili için borçlu şirket hakkında icra takipleri başlatıldığını, piyasaya borçlanan borçlu şirketin bakımını üstlendiği 2000 adet asansörün bakım işlerini davalı şirkete devrettiğini, davalının 23.05.2008 tarihli protokolle dava dışı şirketin borcunun 350.000 TL'lık kısmını ödemeyi taahhüt ettiğini ve bu miktarı tamamen ödediğini, ancak davalının gerek protokol uyarınca, gerekse borçulunun işletmesini devralması nedeniyle borçlu şirketin ödenmeyen diğer borçlarından da sorumlu olduğunu,

zira borçlu şirketin ticari işletmesinin gelir getiren esas bölümü olan bakım işini devralan davalının, aslında borçlu şirketi devraldığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,müvekkili şirketin protokol uyarınca yükümlülüklerini yerine getirdiğini ve kefillik durumunun sona erdiğini, davalının borçlu şirketten bedel karşılığı sınırlı sayıda asansör bakım kontratı aldığını, borçlu şirketin devralınmadığı gibi şirketlerin birleşmesinin de söz konusu olmadığını, protokolün açıkça kısmi kefaleti düzenlediğini, davacının protokol hükümlerine yanlış anlam vererek hakkaniyete aykırı tutum sergilediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre,taraflar arasında düzenlenen 23.05.2008 tarihli protokol uyarınca davalının dava dışı Akademik Asansör A.Ş'nin davacıya olan borcunun 350.000 TL'lık kısmını üstlendiği, bu borcun davalı tarafından ödendiğinin uyuşmazlık konusu olmadığı, söz konusu protokolde davalının kefil olduğu bu borcu ödemekle kefaletinden kurtulacağının ve kendisinden başkaca bir talepte bulunulmayacağının kabul edildiği, davalının kefaletinin kısmi kefalet olup, davacının dava dışı şirketten olan bakiye alacağını davalı kefilden isteme hakkı bulunmadığı,

öte yandan davalı şirketin dava dışı asıl borçlu Akademik Asansör A.Ş'ni devir aldığı ve bu nedenle kefalet dışında da borçtan sorumlu olduğu iddia olunmuş ise de bu iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, taraflar arasındaki 23.05.2008 tarihli sözleşmede davalının kısmi ödeme taahhüdünde bulunmasına ve sözleşmede belirtilen meblağın (350.000 TL) davalı tarafından ödenmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.