Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6357 K.2012/13526

Taraflar arasında görülen davada Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2010 tarih ve 2008/384-2010/719 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların mirisi ... ile davalıların, ortak olarak Trakya Ömür Turistik Otel ve Tesisleri Limited Şirketini kurduklarını ve şirket adına otel inşaatına başlandığını, otel inşaatının 1977 Eylül ayında tamamlanarak işletmeye açılmasının taahhüt edildiğini, bu sırada davalıların karar defterine el koyarak davacıların murisi ve şirket müdürü olan ...'i devre dışı bırakmak sureti ile 05.01.1976 tarihli toplantıda ... katılmadığı halde katılmış gibi göstererek karar aldıklarını, davalıların resmi evrakta sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini,

davacıların murisinin Silivri Asliye Hukuk Mahkemesi'ne 1977-1986 yılları arasında davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle otelin faaliyete geçememesi sonucu yoksun kaldıkları otel gelirinden mahrumiyetinin tazmini için dava açtığını, dava devam ederken vefatı nedeni ile mirasçıları tarafından takip edilen davanın 11.03.2008 tarih ve 2006/48 Esas, 2008/105 Karar sayılı ilam ile kabul edilerek hükme bağlandığını, ancak davacıların murisi ...'in 1986 sonrasına ilişkin olarak da gelir kaybı mevcut olduğunu,

1987 yılından itibaren davalıların kusurlu eylemleri neticesinde yoksun kalınan otel gelirinden mahrumiyete dayalı olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000,00TL tazminatın reskont faiz ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1987 tarihinde başlayan yargılama ve Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/190 Esas, 1996/886 Karar sayılı 02.12.1996 tarihli kararı ile şirketin infisahına karar verildiğini ve kararın 16.04.1993 tarihinde kesinleştiğini, BK'nun 126/4 maddesi gereğince beş yıllık zaman aşımı ön görüldüğünü, yine BK 60.maddesinde bir ve on yıllık genel zamanaşımının öngörüldüğünü, zamanaşımının dolduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın zaman aşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.