Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6678 K.2012/13430

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2011 tarih ve 2009/1568-2011/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan bankomat hesaplarından toplam 3.100 TL’nin 3. şahıs hesabına bilgi ve talimatı olmadan internet yoluyla havale edildiğini, bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 3.100 TL’nin 29.12.2005 ihtarname tarihinden itibaren işletilecek ticari işlere ilişkin en yüksek faiz ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın internet %100 güvenlikle kullanılan internet bankacılığı hizmeti verdiğini, bankanın güvenlik açığının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olduğu, davalı bankanın davacıya vermiş olduğu şifre ve parolanın davacının kusuru ile ele geçirildiğini kanıtlayamadığı, tüm kusurun davalı bankada olduğu gerekçesiyle 3.100 TL'nin 29.12.2005 tarihinden itibaren değişen oranlardaki yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde, dava, davacıya ait hesaptan iradesi dışında internet bankacılığı aracılığıyla üçüncü kişilerce usulsüz olarak çekilen paranın tahsili istemine ilişkin olup, TTK'da ticari iş olarak düzenlenen bankacılık işleminden kaynaklanmaktadır. Bu durum karşısında, hükmedilen alacağın davacının talebi doğrultusunda avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.