Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/673 K.2012/6717

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/07/2010 tarih ve 2008/133-2010/414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ... ile eşi ..........,dan’ın davalı firmaya ait araç ile İstanbul’dan Adana’ya seyahat ettikleri sırada meydana gelen kazada müvekkili ...’ın yaralandığını, davacı ..........,dan’ın eşinin yaralanması nedeniyle manevi çöküntüye uğradığını, ayrıca müşterek çocukların da olay nedeniyle etkilediğini ileri sürerek, olay tarihi olan 17.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ... için 300.000 TL, ...........,dan için 50.000 TL, .......,dan için 25.000 TL ve ........, dan için 25.000 TL olmak üzere 400.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, öncelikle husumet itirazı ve yetki itirazında bulunmuş olup esasa ilişkin olarak davacının zararı varsa öncelikle sigorta şirketinden istenilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacı ...’ın yolcu olarak bulunduğu aracın davalı sürücünün kusurlu hareketi ile kaza yaptığı, kazada davacının vücut genel çalışma gücünü %85 oranında kaybettiği, diğer davalı ..........., ve Turizm Ltd.

Şti.nin işleten sıfatıyla sorumluluğunun bulunduğu olayda, yaralanan davacı ...’in diğer davacı .........,dan’ın eşi, ..........., ve ...’ın anneleri olduğu, bu olay nedeniyle birinci derecede yakınları olan bu kişilerin de ruhi ve asabi sağlık bütünlüklerinin zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.000 TL, davacı ......., için 6.000 TL, davacı ......, için 2.000 TL ve davacı ... için 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 17.2.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. BK'nun 47. maddesi hükmüne göre, hâkim özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı altında hak sahiplerine verilebilecek tazminatı adalete uygun olarak belirlemelidir. Bu tazminat, zarara uğrayanlarda bir huzur duygusu oluşturmalıdır. Tazminatın sınırı, onun amacına uygun olarak belirlenmelidir.

Diğer bir deyişle, takdir edilecek tazminat miktarı mevcut durumda elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her somut olaya göre değişebileceğinden, hâkim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri karar yerinde objektif bir biçimde göstermeli ve bu takdir hakkını MK'nun 4. maddesine göre hukuka ve hakkaniyete uygun olarak kullanmalıdır.

Kaza nedeniyle sağ kolu dirsek üstü seviyeden koparak ağır şekilde yaralanan ve sakat kalan davacı ... ile diğer davacılar yönünden, olayın meydana gelişi, davacı eşin hayat arkadaşının sakat kalması, kaza sonrası yaşadıkları, davacı küçüklerin annelerinin durumundan etkilenmeleri, yaşları ve diğer etkenlerin tümü birlikte değerlendirilerek hakkaniyet ilkesi de dikkate alınıp daha makul oranda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, olay tarihi itibariyle taraflar arasındaki menfaat dengesine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminatın takdiri doğru görülmediğinden verilen kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.