Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6754 K.2012/13679

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/02/2011 tarih ve 2008/1003-2011/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin danışmanlık hizmeti veren bir şirket olduğunu, davalının Osmangazi Üniversitesi kampüsünde kurmayı düşündüğü ticaret merkezine arazi bulunmasına yardımcı olması amacıyla davacıdan danışmanlık hizmeti istediğini ve bu amaçla 1997 yılında taraflar arasında sözleşme görüşmelerine başlandığını, bu kapsamda davalı şirketin yetkilisinin düzenlediği sözleşme taslağının değerlendirilip sözleşme metni olarak davalıya gönderildiğini, davalının da gönderilen metinde küçük bazı değişiklikler ve eklemeler yaparak davacıya imzaya sunduğunu,

davacının anılan sözleşmeyi imzaladığını ve 1998 yılı başından itibaren sözleşme kapsamındaki işlerin yerine getirilmesi amacıyla çalışma yapıldığını, bunun sonunda davalı ile Osmangazi Üniversitesi Rektörlüğü arasında 30/06/2000 tarihinde üst hakkı sözleşmesi imzalandığını ancak müvekkiline hizmet bedeli ödenmediğini ileri sürerek, 300.000 USD’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil ile davacı arasında yazılı bir tellallık sözleşmesi bulunmadığını, imzasız metinde öngörülen başarı koşulunun gerçekleşmediğini, davalı adına inşaat ruhsatının alınamadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 10/04/2008 tarihli bozma ilamında uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında fiili bir akit ilişkisinin bulunduğu, davacı şirket yetkililerinin bu amaçla 47 kez üniversiteye gittikleri, davalının üniversite ile sözleşme yapmasının sağlandığı, davacı şirket yetkililerinin bu işlemlerinin şirket kayıtlarında yer aldığı ve daha önce alınan bilirkişi raporunda tablo halinde gösterildiği, bu hususun davalı tarafça da reddedilmediği, serbest piyasa koşullarına göre davacının talep edebileceği ücretin, üniversiteye her bir gidiş için 750 TL’den hesapla toplam 35.250 TL olduğu,

bunun %18 KDV ile birlikte toplamının 41.595 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile anılan miktarın davalının temerrüde düştüğü 14/10/2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.