Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6819 K.2012/13693

Taraflar arasında görülen davada Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2011 tarih ve 2010/287-2011/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı emtianın davalıların malik ve sürücüsü olduğu araç ile taşınırken meydana gelen trafik kazasında hasarlandığını ileri sürerek, müvekkilince sigortalısına ödenen 37.052,88 TL’nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, aracın taşımaya uygun olmadığını beyan etmelerine rağmen sigortalının emtiayı araca yüklediğini, ayrıca yüklemenin de gereği gibi yapılmadığını ve kusurun kendilerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, toplanan kanıtlar doğrultusunda, sigortalı emtianın araca göndericinin sorumluluğunda iken vinç yardımı ile yüklendiği, sürücünün bu aşamada yüklemeye refakat ederken yüklemeyle ilgili herhangi bir itirazı kayıt ileri sürmediği, yüklemenin uygun şartlarla yerine getirilmemesi durumunda yaşanabilecek zararlardan ötürü sorumluluğun göndericiye ait olduğuna ilişkin herhangi bir yazılı belge olmadan sevk irsaliyesini imzalayarak yükü teslim aldığı, aracın taşıma sırasında devrilmesiyle yükün zarar gördüğü,

alınan bilirkişi raporundan olayda yükü yükleyen gönderici firmanın %40, davalı sürücü ...'ün ve diğer davalı araç maliki ve işleticisinin %60 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 22.231,73 TL tazminatın 10.04.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirkete nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalı emtianın davalıların maliki ve sürücüsü olduğu araçta taşınırken meydana gelen kaza sebebiyle, hasarın rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyuşmazlığın çözümünün teknik bilgi gerektirdiği kabul edilerek bilirkişi heyetinin görüşüne başvurulmuş; son bilirkişi heyet raporu nazara alınarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Alınan 18/12/2004 tarihli bilirkişi kurulu raporunda; davalı sürücünün olayda %25 oranında, emtia sahibinin ise olayda %75 oranında kusurlu oldukları bildirilmiş, 11/11/2010 tarihli ikinci bilirkişi heyet raporunda ise; yükü yükleyen gönderici firmanın olayda %40 oranında, davalı sürücü ...'ün olayda %60 oranında kusurlu oldukları, araç maliki ve işleticisi davalı ...'ün 2918 sayılı KTK'nun 85. maddesi gereği sürücünün kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olduğu ifade edilmiştir. Dosya içerisindeki bu bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu gibi, heyette taşıma konusunda uzman bilirkişi de bulunmamaktadır.

Bu itibarla, makine mühendislerinden oluşan bilirkişi heyet raporuyla yetinilmeyerek, taşıma ve sigorta konusunda birer uzman bilirkişinin de katılımı ile oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan, yukarıda açıklanan bilirkişi raporlarındaki aynı konuda yapılan farklı değerlendirmeleri tartışan ve çelişkiyi gideren, itirazları karşılayan, tarafların kusur durumunu denetime elverişli olacak şekilde belirleyen rapor alınması; neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.