Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6956 K.2012/18645

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07/04/2011 tarih ve 2011/97-2011/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin babası ...'nun 23.04.2005 tarihinde vefat etmesiyle mirasçı olarak eşi ... ile çocukları ...ve ... ile murisin ilk eşinden olan davacı ...'nun kaldığını, murisin vefatından bir yıl önce maliki olduğu bir taşınmazın satış bedelini % 95 hissedarı olduğu davalı şirkete borç olarak verdiğini, şirketin muhasebe kayıtları ve bilançosunda ortaklara olan borç adı altında 251.700 YTL'nin kayıtlı olduğunu, murisin bu paradan dolayı alacaklı bulunduğunu, paranın terekeye dahil olduğunu, müvekkilinin 1/4 miras payı bulunduğunu, bu paranın 62.925,17 YTL'nin müvekkiline ait olduğunu,

müvekkilinin şirketteki miras payını davalı ...’ya devrettiğini, devir bedelini aldığını, şirketteki muris alacağını sonradan öğrendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 YTL'nin, ıslahla 63.106,97 YTL’nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının miras payının 125.000 YTL karşılığı davalı ... tarafından alındığını, devir ve ibra sözleşmesine göre birbirlerini ibra ederek başkaca hak ve alacakları olmadığını kabul ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 24.05.2010 tarih, 2009/2144 E. 2010/5730 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.