Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/6985 K.2012/10327

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/04/2010 tarih ve 2003/766-2010/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından işletilen Antalya Havalimanı Dış Hatlar Terminal binasının ısıtma ve soğutmasının davacı tarafından işletilen merkezi ısı santrali ile yapıldığını, burada üretilen toplam ısı enerjisinin maliyetinin kalorimetre cihazlarının kaydetmiş olduğu enerji miktarına bağlı olarak tespit edildiğini,

kalorimetre cihazlarının arızalı olması sebebi ile 1998-1999- 2000 yıllarında ölçüm yapılamadığını ancak 29.12.2009 ve 22.12.2000 tarihli tutanaklar ile 1998-1999-2000 yılları için tahmini ısıtma ve soğutma bedelleri alınarak arızalarının giderilmesi ile bu yıllara ilişkin tüketim bedellerinin kalorimetrelerin kaydettiği değerlere göre yeniden değerlendirileceğinin kararlaştırıldığı, 2001 yılı itibariyle arızanın giderildiğini, yapılan ölçümlerde soğutma enerjisinin % 65 inin davalı tarafından, % 35 inin de müvekkili tarafından tüketildiğinin tespit edildiğini, bu oranlar esas alınarak,

1998-1999 ve 2000 yılları yönünden ücret tahakkuk ettirilmiş ise de, davalının bunu kabul etmediğini, 25.12.2002 tarih ve 068481 nolu 571.243,20 USD miktarlı faturaya itiraz ederek iade ettiğini belirterek 571.243,21 USD'nin 08.01.2003 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1998-1999 ve 2000 yıllarına ait tüketim bedellerinin usulüne uygun ölçüme geçilmesinden sonra tarafların mutabakatı ile tespit edileceğinin kararlaştırılmış olduğunu, ancak taraflar arasında herhangi bir mütabakatın sağlanmadığını, talep edilen miktarın amortisman hesaplaması nazara alınmaksızın hatalı olarak tespit edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 351.706,45 USD'nin 26.03.2003 tarihinden itibaren TCMB tarafından USD mevduatına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.