KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/7050 E., 2012/14487 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
483 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/02/2011 tarih ve 2009/85-2011/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 99/018510 numaralı 43. ve 44. sınıflarda tescilli "HOTEL ÇELİK PALAS" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalıların 2005/38084 sayı ile "SAFRANBOLU ÇELİK PALAS" ibaresini 43 sınıf için tescil ettirdiklerini, söz konusu markanın müvekkiline ait tescilli marka ile karışıklığa yol açacağını, 556 sayılı KHK'nin 42/ a ve b maddeleri uyarınca hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, davalılar adına tescilli 2005/38084 sayılı "SAFRANBOLU ÇELİK PALAS" markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın husumetten reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, davaya konu markanın müvekkili şirket adına tescilli olduğunu, müvekkilleri ... ve ...'a husumet düşmediğini, markaların farklı olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, "SAFRANBOLU ÇELİK PALAS OTEL"in 1927 yılında müvekkilinin büyük dedesi Mehmet Çakır tarafından işletmeye açıldığını, aile işletmesi olan bu otelin 1940'lı yıllarda bir süre "Hükümet Konağı" olarak kullanıldığını, söz konusu binanın uzun yıllardan beri ve halen "SAFRANBOLU ÇELİK PALAS" olarak kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirkete ait markanın esas unsurunun bütün olarak "SAFRANBOLU ÇELİK PALAS" ibaresi, davacının markasının esas unsurunun ise "HOTEL ÇELİK PALAS" olduğu, taraf markalarının 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olmadıkları, taraf markalarının kullanılacağı sınıflar ortak ve benzer olup bu hizmetler yönünden markanın muhatabı tüketici kitlesinin markaları ilişkilendirebileceği gibi, her iki marka arasında işletmesel bağlantı kurabileceğinden 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu,
davalı tarafın 28.04.2000 tarihinde söz konusu markayı kullanmaya başladığı ve markanın 09.09.2005 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 06.11.2006 tarihinde tescil edildiği, işbu davanın 08.04.2009 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, markanın fiilen kullanıldığı tarihten itibaren uzunca bir süre sonra dava açılmasının suskun kalma yolu ile davalı yararına hak kaybına neden olacağı gibi, bu süre içerisinde taraf markalarının ekonomik hayatta ikisinin bir arada varlığını sürdürdüğü,
davacının bu kadar süre bekledikten sonra bu davayı açmasının MK'nun 2.maddesinde öngörülen iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davalı şirket hakkında açılan davanın esas yönünden reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu ''ÇELİK PALAS'' ibaresinin tescilli olduğu hizmet sınıflarında Safranbolu İlçesi'nde 1920'li yıllardan itibaren kullanılmakta olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/7050, K. 2012/14487, 27 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama