KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/798 E., 2012/7525 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
386 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.10.2010 tarih ve 2009/239-2010/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 30. sınıfta tescilli “Uno” esas ibareli birçok markasının bulunduğunu, “Uno” markasının yurtiçinde ve yurtdışında tanınmış bir marka olduğunu, davalı ...’ın “UNO” ibareli markasını 07. sınıfta tescil ettirmek için TPE’ye başvurduğunu, müvekkilince yapılan itirazın TPE’ce reddedildiğini, müvekkiline ait ibarenin marka başvurusunda aynen kullanılmasından dolayı iltibas tehlikesinin oluştuğunu, tanınmış markanın korunmasına ilişkin 556 sayılı KHK'nin madde 8/4’teki şartların oluştuğunu, “Uno” markasının tanınmış bir marka olduğu ve gıda sektöründe kendini tanıttığını,
bu yüzden davalının “UNO” markasını farklı mallarda dahi kullanmasının davalıya haksız yarar sağlayacağını, müvekkil markasının itibarına zarar vereceğini ve markanın ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2009-M-3566 sayılı kararının iptali ve 2007/63727 numaralı “UNO” markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkilinin 07 sınıflardaki su pompaları, hidroforlar gibi ürünler için tescil başvurusunda bulunduğunu, bu haliyle konusu unlu mamüller olan davacı markasından haksız kazanç sağlanmanın mümkün olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarındaki UNO ibaresinin aynı olduğu, davacı markasının 30. sınıfta unlu mamüller için, davalı markasının ise 07 sınıflardaki su pompaları, hidroforlar gibi ürünler için tescil edildiği, tüketicilerin davalıya ait UNO markalı ürünü satın alırken, davacı tarafından üretilen bir ürünü aldığını zannetmeyeceği, davacının ‘uno’ markasının tanınmışlığı nedeniyle tüketici zihninde tanınmış markayla ilişkilendirilme olasılığı bulunmadığı ve bu nedenle de haksız bir yararın ortaya çıkmayacağı, davalının markasının tescilinin davacının markasının itibarına zarar verme veya ayırt edici karakterini zedeleme sonucuna yol açmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/798, K. 2012/7525, 10 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama