Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8076 K.2012/16771

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/04/2011 tarih ve 2010/387-2011/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kredi kartı hamili ...’un kredi kartı borcunu ödemeden 19.05.2006 vefat etmesi üzerine mirasçıları aleyhine başlatılan icra takibinin mirasın reddedilmesi nedeniyle durduğunu, borçlunun ekstre ve 14.04.2006 tarihli slip asılları incelendiğinde imzanın ...’a ait olmadığının anlaşıldığını, davalı ... yeri sahibinin başka bir kişinin kredi kartını kullanmasına imkan tanıdığını ve borçtan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 9.900 TL’nin 14.04.2006 harcama tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi kartının kullanılmadan önce kart sahibinin telefonla aranarak icazet alındığını ve onun bilgisi dahilinde işlem yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, kart hamilinin vefatından önce ve vefatından sonra da mirasçılarının 14.04.2006 tarihinde başka şahıs tarafından yapılan alışverişin kart hamilinin bilgisi dışında yapıldığı yönünde bankaya bir itirazda bulunmadıkları, davacı bankanın zararının davalı ... yerinin 5464 sayılı Yasa’nın 17/2. maddesinde düzenlenen yükümlülüklerini ihlalden doğmadığı, kart hamilinin borcunu ödemeden ölmesi ve mirasçılarının da mirası reddetmesi nedeniyle zararın doğduğu, zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.