Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8120 K.2012/14692

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/02/2010 tarih ve 2007/17-2010/13 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Roman” ve “Gipsy” markalarının sahibi olduğunu, müvekkili tarafından tasarlanan 42101 numaralı modelin özgün bir tasarım olduğunu ve 2006 yılı Ağustos ayında piyasaya sürüldüğünü, davalının bu modelin birebir aynısını piyasaya sunduğunu ileri sürerek, TTK’nun 56 ve 57. maddelerine aykırılık nedeniyle iltibas ve haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, haksız rekabet nedeniyle 3.969,85 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bu ürünle ilgili endüstriyel tasarım belgesinin bulunmadığını, müvekkilinin satışa sunduğu ürün ile birebir aynı olmadığını, elbiselerin genel hatlarıyla benzer olmasının olağan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 2006 yılı Ağustos ayında piyasaya sürmüş olduğu ürünün özgün bir tasarım olduğu, davalının sonraki tarihlerde piyasa sunduğu ürünün davacı ürünüyle ayniyet derecesinde benzerlik göstermemekle birlikte tüketici nezdinde iltibasa yol açacak benzerlikte bulunduğu, eylemin haksız rekabet oluşturduğu, maddi ve manevi tazminat koşullarının da oluştuğu gerekçesiyle haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, 3.969,85 TL maddi, takdiren 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.