Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8421 K.2012/14834

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2010 tarih ve 2006/247-2010/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin acentesi olduğunu, davalının acentelik sözleşmesini haksız olarak feshettiğini,bu itibarla müvekkilinin barkot makinesi bedeli, iki adet el terminali bedeli, iki adet program bedeli, çalışanlara ödenmek zorunda kalan tazminat bedeli, işkaybı ziyan bedeli, işyerinin kapanması ve taşıma gideri bedeli, kota birimi hakedişi, davalı tarafından ceza adıyla kesilen bedeller, yine davalı tarafın haksız bir surette kırtasiye, personel kıyafeti, sarf malzemeleri bedeli adı altında kestiği bedeller,

doğu projesi adı altındaki proje nedeniyle uğranılan zarar ve ziyanlar olmak üzere toplam 272,898,00 TL zararının bulunduğu belirtilerek bu miktardan şimdilik 32.998,00 TL'nın tahakkuk tarihlerinden itibaren ticari faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini, teminat olarak verilmiş 50.000,00 USD tutarındaki bononun taraflarına teslimini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, acentelik ilişkisinin sona ermesini müteakip alacak-borç tetkikinin yapıldığını, kayıtlara göre davacının 4.475,53 TL alacaklı olduğunun görülmesi üzerine bu miktarın kendisine ödendiğini, dava dilikçesindeki taleplerin kabulünün mümkün olmadığını, müvekkilinin defterlerinin münhasır delil olduğunu, sözleşmenin davalı tarafından tek taraflı değil tarafların karşılıklı mutabakatları ile son bulduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından bir adet barkod makinesi, ikişer adet el terminali ve bilgisayar programının fesih tarihi itibariyle tespit edilen değerinden daha önce ödenen miktarının indirilmesiyle bulunan 7.911,75 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında aktedilen acentelik sözleşmesinin 17. maddesi 4. fıkrası hükümlerine göre davacı, yazılım programları ve barkod makinesi bedellerinin tümü ile el terminali bedelinden davalının kabul ettiği ve davacı tarafa ödediği 714,00 TL'nin dışında kalan kısmı için bir talepte bulunamayacağından belirtilen techizat bedelleri yönünden bilirkişilerce tespit edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.