Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/8477 K.2012/15579

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2011 tarih ve 2010/506-2011/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin, davalı şirkete lojistik hizmet verdiğini, davacı şirketin üzerine düşen tüm edimleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirmesine rağmen davalının, taraflar arasında kararlaşıtırılan ücreti ödemekten kaçındığını, davacı şirketin davalı şirket aleyhine 6 adet fatura toplamı olan 1.327,45 USD karşılığı 1.972,45TL asıl alacak ve 147,73 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 2.120,19TL'nin tahsili için icra takibi başlattığını, davalı şirketin haksız itirazı üzerine icra tekibinin durduğunu belirterek , itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ,benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin davalı şirketten 1.972,45TL alacaklı olduğu, davalı borçlunun temerrüde düşürülmemesi nedeniyle işlemiş faize hükmedilemeyeceği belirtilerek davanın kısmen kabulü ile icra takibine yapılan itirazın 1,972,45TL asıl alacak ve takip tarihinden sonra işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına, işlemiş faiz yönünden taleplerin reddine, alacağın yargılamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık konusu alacak faturadan kaynaklandığına göre, likit alacak niteliğinde olduğundan İİK 67. maddesi uyarınca talep edilen icra inkar tazminatına da hükmedilmesi gerekirken, kararda yazılı gerekçelerle bu hususa yönelik davacı talebinin reddi doğru görülmediğinden kararın açıklanan gerekçe itibariyle davacı yararına bozulması gerekmiştir.